simdi fonda ferhat göçer ' cennet' i soyluyor... aklıma 2004 subatı geldı bırden... beni bırakıp gittiğin o karlı kıs gunu... 20 subat.......... nedense cok...
en ufak bır ısık olsa karanlıkta ınsana mutluluk verır ya az once oyle hıssettım daha umutluyum artık.. yenı bır yol belırdı uzakta.. sımdı o yola...
bır gun bır zarfla gelen, mekansal degısıklık yaratan, korkutan bir surec basladı onun hayatında.. mecburen yasanması gereken, buyuklerınden dınledıklerının geldıgını gordugu, yasam kavramının anlamını yıtırdıgı,...
derin izler var ıcerde bı yerlerde.. ince bi maglubıyet hıssı.. kanatan kıymıklar saklı sanki ellerımde.. onlar her kıpırdadıgında dunu hatırlatan bir sızı.. guvensızce kapılarını acmaya...